Antwerpen

Van: Fatih
Aan: ben

…  ik vroeg me af waarom iedereen andere soorten submodaliteiten heeft voor eenzelfde effect te creeëren. Waarom dat voor één iemand bvb helderheid een heel andere invloed heeft dan op een ander. En hoe het kwam dat wij allemaal externe informatie opslaan met submodaliteitsverschillen die HET verschil maken. De antwoord dat ik mezelf gaf, was dat submodaliteiten waarschijnlijk zelf zeer sterke ankers zijn die we onbewust verankerd kregen in onze eerste levensjaren… Ik kan het niet anders logisch verklaren waarom dat soms één enkele submodaliteit (de kritische dan) zo een enorme invloed zou hebben op ons.
Groeten
Fatih.

Ha Fatih,

De waarom vraag … 
Iedereen heeft andere submodaliteiten omdat iedereen een ander model van de wereld heeft. Iedereen heeft eigen filters op basis van eigen:

• NLP Meta Model (Weglatingen, Generalisaties en Vervormingen),
• overtuigingen, waarden,
• vooronderstellingen,
• de NLP Meta Programma’s en voorkeuren

en misschien nog wel wat andere zaken. Je filtert bij het:

• binnenhalen van informatie,
• opslaan van informatie en
• representeren ervan (naar buiten brengen).

Kan je je voorstellen dat er ontelbare combinaties mogelijk zijn? Iedereen heeft z’n eigen, unieke model van de wereld.

Dus ook die ene submodaliteit die zoveel verschil kan uitmaken, kan voor iedereen anders zijn en wisselen per situatie. Is afhankelijk van iemands voorkeuren en de omstandigheden. Ik hoef bij vervelende plaatjes maar wat kleur in te brengen (de schittering van diamanten …) en ik knap ervan op. Voor iemand anders kan dat het geluid van een muziekinstrument zijn en ga zo maar door.

Natuurlijk zijn het ankers maar ik denk niet dat het alleen met je jeugd te maken heeft. Elke dag van je leven doe je (nieuwe) indrukken op en op basis van je filters zijn sommige indrukken indrukwekkender dan andere. Als NLP-er kan je er bewust voor kiezen om die indrukken krachtiger te maken of te laten verdwijnen. Ook die indrukwekkende indrukken uit je jeugd.

Groet, Ben

Een bijhorende kleine vraagje: betekent dit ook dat beeldspraken eigenlijk ook submodaliteiten zijn? Is bvb de ‘jojo’ dan een persoonlijk submodaliteit van de klant? Of de ‘muur’ in het geval van “ik loop tegen een muur aan”? Ik las dat jij je klant vroeg om de muur kleiner te maken. Dus ik dacht, waarschijnlijk is dat een persoonlijk submodaliteit eigen aan die klant.
Ik vraag me nu af wat ik met dat ‘jojo/ups and downs’ gedaan zou kunnen hebben… kun je mss een heel klein stom voorbeeldje geven van dit specifiek voorbeeld? Gewoon, het eerste wat in je opkomt dat je aan deze jojo kunt veranderen?

Ha Fatih,

Juist.
Ja, zoals in jouw ‘geval’.

Ja, beeldspraak en metaforen geven altijd persoonlijke submodaliteiten aan. Daarom zijn ze ook zo makkelijk te herkennen.
Daarom hoef je de submodaliteiten niet te eliciteren. Klant vertelt ze vanzelf. En dat zijn de submodaliteiten waar je op dat moment mee aan het werk gaat. Spreekwoorden en gezegdes zijn allemaal metaforen en submodaliteiten.
Gebaren geven ook de submodaliteiten aan. Vanmiddag nog tijdens de training, iemand tekende bescherming/veiligheid als een kleine cirkel om z’n hoofd. Met z’n handen. Dus ik gelijk, als je die bescherming nu eens wat groter maakt (maakte zelf een grotere cirkel om m’n hoofd), hoe is dat dan. “Oh ja, veel beter”. Klaar. Exit.

Ja ‘Jojo’ is een verzameling persoonlijke submodaliteiten. Net zoals muren, beren, bergen, hobbels, wolken, schepen, roeien, riemen en prinsen op een paard. Iedereen die die uitdrukkingen gebruikt, heeft er z’n eigen details bij.

Oh ja, plenty voorbeelden:
Mijn vraag is, stel dat ik haar zei om haar jojo’tje altijd kort te houden, altijd “up” te houden, en nooit laten dalen, (zou ik ook gedaan hebben, gewoon ‘up’ en in de kast leggen die jojo)
Of een ander voorbeeld van iemand die zegt “ik voel een gewicht op mijn schouders,” en wij zeggen bvb “laat het gewicht vallen op de grond.” (ik zou gevraagd hebben hoeveel het weegt en dan kan je het iets lichter maken?)

Lichter is een van de mooiste dubbelzinnigheden.

Groet, Ben

Dank je wel Ben, dit is helemaal duidelijk voor me nu. Ik voel het gedeelte van metaforen al ineens ‘Lichter’ worden op mijn schouders
Tot een volgende vraag, goeienacht.

Fatih.

Ha Ben,

Een vraag die ik je al eens eerder stelde, die nog niet zo duidelijk is voor me, of beter gezegd, ik heb er moeite mee om het te geloven.

Het gaat namelijk over beeldspraak. Ik weet dat mensen geen metaforen vertellen, ze zijn letterlijk hun representatie van het probleem aan het geven.

Toen ik met X. werkte zaterdag, had ze het over “Jojo-effect” en over “ups and downs.” En dan liet ze me ook onbewust met haar gebaren zien wat ze ermee bedoelde. Haar beelden waren vlak voor haar, positieve beelden waren boven de negatieve beelden (=up), en de negatieve dus vlak onder de positieve beelden (=down).Wanneer ze focust op negatieve beelden, voelt ze zich “down”, en wanneer ze zich focust op positieve beelden, voelt ze zich “up.”

Mijn vraag is, stel dat ik haar zei om haar jojo’tje altijd kort te houden, altijd “up” te houden, en nooit laten dalen, zou haar probleem opgelost zijn hiermee?

Of een ander voorbeeld van iemand die zegt “ik voel een gewicht op mijn schouders,” en wij zeggen bvb “laat het gewicht vallen op de grond.”

=> Problem solved?

Je antwoordde al eens ‘Ja’ op een gelijksoortige vraag, maar zoals ik al zei, ik heb moeite om te geloven dat dit het probleem oplost. Kun je iets meer vertellen?

Groeten uit Antwerpen
Fatih.

Ha Fatih,

Haha, is de vraag niet duidelijk of de mogelijke antwoorden niet?

“Problem solved” is eigenlijk niet goed uitgedrukt.

De submodaliteiten zijn de representatie van het probleem, zoals je al aangaf, en niet het probleem. Door met de submodaliteiten bezig te zijn en zich daarop te concentreren, concentreert klant zich dus niet op het probleem maar op de submodaliteiten, concentreert zich dus op een heel andere manier op het probleem. Eigenlijk een afleidingsmanoeuvre …
Door de submodaliteiten te veranderen, verandert het gevoel over het probleem. Dan blijkt het probleem geen probleem meer te zijn. Klant denkt er gewoon anders over.

“Problem dissolved” is beter uitgedrukt .

Groet, Ben

De reden waarom ik deze bizarre vragen over de NLP Submodaliteiten stelde wil ik ook meegeven. Toen ik met Y. werkte, Y. zei telkens : “ik weet het niet, ik kan het beeld overal zien waar ik kijk.” En dit was niet alleen waar over locatie maar met alle andere submodaliteiten ook. We raakten niet verder, voor 1,5uur lang! Dus raadde ik hem aan om op zijn gevoel af te gaan: “Waar voel je het beeld?” Lijkt een vreemde vraag maar zo zijn we er overheen gekomen.

[Ben] Als het zo lastig is, is het niet de gelegenheid om met de NLP submodaliteiten te werken. Anders is de: ‘doe maar net alsof’ vaak een goeie.

De laatse deel van de vraag, c) ik wou weten of ik de klanten die niet konden vaststellen waar ze het beeld zagen, of ik het hen kon voorzeggen, door een willekeurige locatie aan te duiden voor hen. Als ik dit zou doen, en ik gebruik de Swish waarbij de klant locaties van beelden gaat swishen, gaat dit nog even effectief werken? Mijn gok is: ja, zolang de klant gelooft dat de locatie van het beeld daar is. Maar ik denk ook: nee, het onbewuste heeft een specifieke plaats voor dat beeld gekozen, een andere locatie zou niet even goed werken. (Waarom ik persé de locatie vraag hier is, omdat ik liever werk met locatie-swish, want zoals Bas het ook ondervonden heeft, de locatie veranderen brengt mogelijke andere submodaliteitsveranderingen automatisch met zich mee, wat de swish sterker maakt.)

[Ben] Bij de Swish bepaal je de locatie. Als subject een beeld heeft en het hangt ergens achter hem zeg je gewoon: zet het maar voor je, hier. Als mensen dat niet kunnen kan je een auditief/kinesthetische swish doen, of doe je een andere techniek en niet de Swish.

En de reden waarom ik me met zulke vragen bezighoud is, omdat ik de grootste moeite ondervindt bij het eliciteren van submodaliteiten. Niet zozeer bij de interventies zelf. En meestal krijg ik van klanten een zwakke elicitatie van submodaliteiten, wat dan mij weer doet twijfelen of ze zomaar iets zeggen, of dat ze echt vertellen wat ze zien.

[Ben] Eigenlijk moet je submodaliteiten niet proberen te eliciteren zoals je het hebt geoefend in de NLP Opleiding. Dat was om te oefenen in het herkennen ervan, bij jezelf of je medestudenten. Dan ben je met geoefende NLP-ers bezig. Voor mensen die daar niks vanaf weten is het soms al een enorme ervaring als ze beseffen dat ze in beelden of gevoelens denken.
Belangrijk is het om te luisteren en te kijken naar mensen, door de gebaren en de woorden geven mensen heel vaak (bijna altijd) de submodaliteiten zelf aan. Daar kan je op inspelen, die kan je gebruiken. Schrijf maar op voor de NLP Oefen- en Introductiedag 14 maart (2009), goed om het daar met iedereen nog eens over te hebben!

Submodalities (submodaliteiten)

De specifieke zintuiglijke kwaliteiten die door de zintuigen worden waargenomen. Bijvoorbeeld:

• visuele submodaliteiten zijn kleur, vorm, beweging, helderheid, diepte, etc.
• auditieve submodaliteiten zijn volume, toonhoogte, tempo etc.
• kinesthetische submodaliteiten zijn druk, temperatuur, samenstelling, locatie etc.

Als je de submodaliteiten, of van de belangrijkste, verandert, heeft dat een enorme impact. Lees het artikel: “Neem het leven letterlijk en het is zoveel leuker.“Stel dat je ergens een kritisch stemmetje hebt. Het stemmetje kraakt je altijd af. Verander de toon en het tempo van die stem en de plaats waar het vandaan komt. Dan klinkt het ineens heel anders toch? Als je er nu eens de stem van je favoriete acteur van maakt … voelt het dan ook anders?

Lees ook:

NLP submodaliteiten of Swish? (1)

NLP Submodaliteiten (2)

NLP Submodaliteiten (3)

NLP Submodaliteiten (4)

NLP Submodaliteiten (5)

Ha Ben,
Mijn volgende vraag hier dan:
Stel dat iemand jou aan het coachen is, jij bent dus de klant:
Coach: “Ben, geloof je dat morgen de zon gaat opkomen?”
Ben: “Ja.”
Coach: “Waar zie je het beeld dat hierbij hoort?”
Ben: “Daar.” (je wijst ergens).

Mijn vraag hierbij is:

1. Hoe zoek je naar de locatie van het beeld? Wat is JOUW strategie om te achterhalen waar de locatie van het beeld is?
2. Hoe weet je dat dat beeld daar is in die locatie? Hoe controleer je dat?
3. Is het beeld echt wel daar of denk je dat het beeld daar is?

Groet, Fatih

Ha Fatih,
Je hebt me aan het nadenken gezet.

1. Ik zoek niet naar de locatie, die dient zich gewoon aan. In een fractie van een fractie van een seconde staat het beeld ergens. Ik hoef er dus ook niet naar te zoeken. Ik kan geen strategie achterhalen. Ooit heb ik besloten dat mijn intuïtie klopt. Misschien is dat de strategie.
2. Ik zie het. Ik kijk ergens anders heen, kijk terug en het beeld is er. Ik controleer eigenlijk niet. Het is er gewoon. Ik accepteer.
3. Leuke, ja, voor mij is het beeld echt. Ik zie het. Of ik nou denk dat het er is of niet. Het is er. Dus voor mij is het reëel. We creëren onze werkelijkheid. En kunnen beelden reproduceren die er werkelijk waren. Het komt naar boven ploppen.

Laatst iemand (48 jaar). Kreeg een telefoontje van iemand uit haar jeugd. Van toen ze 15 was. Ineens kwamen die beelden uit die periode weer tevoorschijn, nooit meer aan gedacht en plop …!

Soms heb ik beelden in dromen. Kon m’n hele gehoorgang zien en troep eruit gooien. Het was een prachtige droom. Heerlijk voor m’n gehoorgang. Nooit zo gezien, maar nu, na die droom, kan ik die beelden makkelijk reproduceren en ervan genieten. Fantasie?

Ik kan een beeld verplaatsen naar een andere locatie. Ik denk dan gewoon dat het ergens anders staat. Bas doet dat met een ‘straal’ (en een vingerbeweging) maar de plek waar het voor het eerst ‘opkwam’, blijft de plek waar het eigenlijk staat.

Je kan een beeld verplaatsen en het eigenlijk overal zien. Dat is de kracht van werken met submodaliteiten, je kan ze veranderen. Meestal, als er iets fout zit en je hebt een bepaald beeld steeds op dezelfde plaats, kan je het veranderen. Je besluit dat je het ergens anders wilt hebben, het nemen van het besluit, daar gaat het om. Het verplaatsen van het beeld is daar een gevolg van.

Verwar ‘visueel zijn’ (herinneringen ophalen via beelden, woorden zoeken via beelden) niet met herinneringen (parate kennis) die er gewoon zijn. Als ik moet nadenken over iets (visueel) om die herinnering naar boven te halen en ik dus op dat moment naar boven kijk dan is dat heel anders dan wanneer ik me iets meteen herinner en dat beeld op een bepaalde locatie heb.

Verander de locatie van het beeld, verandert je gevoel er dan ook over? Bas veranderde vanavond de locatie van zijn beeld van een witte fiets. Het veranderde in een zwarte fiets. Daar had hij een ander gevoel bij. Daarom werken we met submodaliteiten, om een gevoel ergens over te veranderen, voor de verandering.

Groet, Ben

Ha Ben,
Kan je enkele voorbeelden geven van zo een “niet zo enorm diepgaande veranderingen” waar het wel voldoende is om submodaliteiten 1 keer te veranderen? Ik heb moeite om hardnekkige en niet zo diepgaande veranderingen uit elkaar te halen. Ik ga er telkens vanuit dat hoe erg en dramatisch een klant zijn probleem ook vertelt, dat het een simpele probleem is, maar dat zij de submodaliteiten buiten proportie groot hebben gemaakt dat het een enorm hardnekkig probleem lijkt te zijn voor hen. Dit helpt me om naar een simpele oplossing te zoeken, ipv het te moeilijk te maken en te ver te zoeken omdat het probleem ‘een grote probleem’ lijkt.
Ik weet niet of de reden van mijn vraag duidelijk is, ik vind de beide manieren simpel, ik bedoel de Swish is ook vrij simpel en snel, wat ik wil weten is, hoe snel kan een verandering gebeuren, en welke veranderingen kunnen dat wel, en welke zijn te hardnekkig om persé meerdere malen de submodaliteitsveranderingen te herhalen?
Met dank voor je voormalige antwoord, vriendelijke groeten en goede nacht.
Fatih.

Ha Fatih,
Ik denk dat problemen waardoor mensen in hun dagelijks functioneren belemmerd worden dat dat diepgaandere veranderingen zijn. Submodaliteiten buiten proporties, dat gaat al richting een fobie.
Ik kan geen standaard antwoord geven op de vraag: welke NLP techniek voor welk probleem. Want het heeft alles met de klant te maken. Voor de een is een gesprek met wat suggesties voldoende, de ander heeft wat meer actie nodig en weer iemand anders zou een hypnose nodig kunnen hebben, allemaal voor ‘hetzelfde’ probleem. Geen enkel probleem wordt door iedereen als hetzelfde ervaren.

Je hebt gelijk dat je ervan uit moet gaan dat het probleem meestal simpel is, hoewel het voor een klant heel ingewikkeld kan zijn. Meestal is de strategie simpel (3 tot 5 stappen). Wat je ook doet met het toepassen van technieken is de focus op het probleem veranderen … En iedereen heeft iets anders nodig.

De Metaprogramma’s achterhalen: interne/externe referentie en weg van/naar toe geven aan hoe je iets het beste aan iemand kan vertellen.
Het Overtuigingskanaal: lezen, geef hem een artikel, kijken, doe iets voor, handelen, laat hem iets doen, luisteren, vertel een metafoor …
Elk Metaprogramma telt mee in de manier waarop je iemand benadert.
Stukje verder?
Groet, Ben

Ha Ben,
Ik heb nu een vraag, ik lees momenteel een boek van Steve & Connirae Andreas, Change Your Mind And Keep The Change, waar ze het hebben over interne/externe referenties en hoe je ze kunt wisselen. En wat ze hierbij doen submodaliteiten eliciteren van zo’n herinneringen en heel simpel submodaliteiten veranderen, 1 keer. Wat mij dus opviel is, hij doet die veranderingen van submodaliteiten maar 1 keer, en ook op het einde van de hoofdstuk waar de strategie uitgeschreven staat heel algemeen, ook daar wordt er maar gesproken over 1 keer submodaliteiten veranderen (het is niet zo dat ze letterlijk zeggen dat je het maar 1 keer moet doen, maar ze zeggen ook niet dat je het meerdere keren moet doen om het beter te laten werken). Nu ik geloof wel dat dit werkt, want zij zijn hier experts in, maar ik begrijp niet hoe zo een verandering in 1 keer kan gebeuren. Ik heb altijd gedacht dat 1 keer submodaliteiten veranderen een tijdelijke oplossing was, en als je het wilt automatiseren dat je de Swish moest gebruiken, als het dus iets was dat vaker voorkwam. Wat kan jij me hierover vertellen? Is 1 keer submodaliteiten veranderen meestal genoeg om het probleemgedrag opgelost te krijgen (bvb: maak het kleiner, donkerder, verderaf… OK het is opgelost), want in mijn ervaring is dat niet zo, of is dat niet voldoende en is het beter gebruik te maken van een soort Swish-patroon?

Ik wacht enthousiast op je antwoord.

Groeten van Antwerpen, Fatih

Ha Fatih,
Submodaliteiten veranderen  kan éénmalig heel goed werken. Voor de niet zo enorm diepgaande veranderingen. Bewustwording van het feit dat je door de submodaliteiten te veranderen iets wezenlijks aan je gevoel ergens over kunt veranderen, heeft vaak al een enorme impact. Maar inderdaad, voor de iets hardnekkerigere veranderingen is de Swish effectiever. Het werken met submodaliteiten is in een conversatie makkelijker en natuurlijker dan de Swish techniek toepassen. Als NLP Master heb je geleerd te werken met suggesties, Milton taal en overtuigingen. Iemand moet er natuurlijk wel van overtuigd zijn dat hij/zij wil veranderen.
Bij de Swish maak je ook gebruik van de submodaliteiten.
Daarom geven wij ook nooit een lijstje met problemen/oplossingen-NLP technieken. Het ligt aan de mens die je voor je hebt … Iedereen ervaart een probleem anders.
Liefs, Ben

Vraag van klant (=K): Ik wil mijn cursus weer oppakken. Ik ben bij les 4 blijven steken. (C) = Coach

Gesprek

C: Wat heeft je weerhouden om verder te gaan met je cursus?
K: Tja, eigenlijk wil ik wel heel graag verder maar ik loop steeds tegen mezelf aan.
C: Wat goed van je, kun je me laten zien hoe je dat doet, tegen jezelf aanlopen?
Eerst een verbaasde blik, dan een glimlach en
K: Het is maar een uitdrukking, ik loop natuurlijk tegen een muur aan.
C: Je loopt tegen een muur aan? K: Ja, elke keer als ik ermee verder wil.
C: Misschien kun je je ogen even dicht doen? En kijk in gedachten maar eens naar die muur. Hoe ziet die eruit?
K: Oh, het is een heel hoge muur, grijs, uit een stuk, heel zwaar en solide.
C: Zie je jezelf tegen de muur aan lopen?
K: Ja, ik zie mezelf.
C: Kun je een stapje terug doen zodat je de hele muur kunt zien?
K: Ja, oh, nu zie ik alleen nog maar de muur.
C: Maak de muur maar eens wat lichter, misschien kun je er strepen op tekenen zodat het bakstenen worden en niet meer zo solide is.
K: He ja, dat scheelt.
C: Schilder de muur maar in een kleur die je prettig vindt, roze of lichtgroen ofzo en maak hem maar nog lichter.
Klant vertoont een grote glimlach, beweegt haar hoofd een beetje heen en weer, haalt rustig adem en is helemaal in gedachten verzonken. Ze geeft een knikje als ze zover is.
C: OK, dus de muur is nu een bakstenen muur, lichter en met een kleurtje en je ziet jezelf niet meer? Knikje, glimlach
C: Nu wil ik je toch nog even aan het werk zetten: maak de muur maar kleiner. Smaller en lager. Nòg smaller en nòg lager. Misschien wordt het wel een drempeltje waar je overheen kan stappen?
Knikje
C: Stap er in gedachten maar overheen en stap maar weer terug. Zie je dat je er een drempel van hebt gemaakt?
Knikje en glimlach.
C: Laat de drempel nu maar op jouw manier verdwijnen en loop in gedachten maar eens een stukje verder, zie je de muur nog?
K: Met een diepe zucht. De muur is weg! K doet haar ogen weer open en kijkt me blij en verbaasd aan. We praten nog even na en ik vraag wanneer ze haar cursus weer gaat oppakken. Ja, meteen natuurlijk zegt ze; ik heb er weer echt zin in.

Gebruikte NLP techniek

Werken met submodaliteiten.

Resultaat

De muur als metafoor voor zichzelf waar ze tegenaan loopt, is verdwenen en zij ervaart geen belemmering meer om verder te gaan met haar cursus.

Opmerking

Iemand kan metaforisch wel tegen zichzelf aanlopen, maar ‘mezelf’ wil ik niet laten verdwijnen. Uiteindelijk komt ze zelf met een muur, en die kun je wel laten verdwijnen. Eerst is ze ze gedissocieerd (ze ziet zichzelf tegen de muur aanstaan). Door een stapje terug te doen ziet ze alleen nog de muur en is geassocieerd en kan aan het werk. Omdat ik zeg: maak de muur maar lichter, heeft ze keus, lichter van gewicht of lichter van lichtintensiteit. Zo is er geen weerstand en gaat ze aan het werk. Deze klant kent het werken met NLP en kan goed visualiseren. Schilderen is haar hobby.

Tip om dit zelf te kunnen doen

Identificeer waar je in gedachten tegenaan loopt of wat je onderweg tegenkomt. Gesloten deuren, beren op de weg, bergen die je moet verzetten, torenhoge huizen, angels en klemmen of barricades. Dit zijn maar een paar voorbeelden van uitdrukkingen die, als je ze letterlijk neemt, in gedachten weggewerkt kunnen worden, wat enorm effect heeft op de manier waarop je zoiets ervaart.

Ga ontspannen zitten of liggen en concentreer je erop. Misschien zie je iets, hoor je iets of voel je iets. Maak het kleiner, mooier, zachter, rustiger (van kleur of geluid) en laat de obstakels uiteindelijk verdwijnen. Besef dat jij de keuze maakt om ergens tegenaan te lopen of niet.

Ps: ik zal een dezer dagen De NLP woordenlijst hier ergens plaatsen staat er .

Eerder gepubliceerd op 2 november 2006. Foto (van Joost Vuurs) toegevoegd.

Er zijn zo’n 50 mensen, al met een Rus gesproken die het wel interessant vindt om onze engelstalige Prac te komen volgen , een echtpaar uit Noorwegen, Paul uit Ierland die wel al kennen, natuurlijk met Kate en Hugh gesproken en Kate en zo nog wat meer bekenden.

Maar uiteindelijk gaat het erom dat we nu zelf hier zijn voor een paar dagen heerlijk training. NLP technieken gekoppeld aan de kinesthetische ervaring. In november vorig jaar heb ik al een behandeling gehad van Ron en Edie, toen was ik al verkocht .

Nu begrijp ik echt dat het in tegenstelling tot allerlei technieken om op een inspannende en soms pijnlijke manier je lichaam te forceren het anders te doen, het gaat om op een comfortabele manier (voor je lijf) je lichaam te leren het anders te doen. Is het goed voor je, Loes ? En ik begrijp nu m’n eigen weerstand tegen joggen, sportscholen en fysiotherapie … Toen ik dat moest vanwege m’n trias trauma ben ik er snel mee gestopt. Van alle oefeningen kreeg ik koortsige reacties, zwellingen in m’n knie (normaal, zeiden ze) en vreselijke pijn. En ik werd depressief van het aanschouwen van die 25 andere knieprobleemmensen die er al anderhalf jaar liepen. Gelukkig voorspeldde mijn chirurg ooit dat ik nooit meer zonder krukken zou kunnen lopen (ik was ook al oud). Ik werd zo kwaad en kreeg daardor zoveel energie dat ik nu, 4 jaar later weer als een leeuw op m’n hoge hakken door een kamer zweef. Zonder krukken .
Feldenkreis, die ook door Bandler werd gemodelleerd, en allerlei andere eeuwenoude behandelmethoden zijn gecombineerd in PPT. We hebben nu, vandaag, geleerd om te toveren met onze vingers (in combinatie met ankeren, hypnose en onze eigen perfecte stemming van ontspanning). Dat glaasje van gister had daar geen invloed op .

We hadden een oefening met submodaliteiten, submodaliteiten van dat zere stukje (een schouder). Helder wit licht met blauwe vlekjes in de rand voor mij, en er kwamen ineens ergens anders wat bruine randen, pijnlijk te voorschijn. Helemaal onderin m’n schouderbladen. Toen de oefening… schilder op de schouder van die ander je eigen geweldige gevoel van ontspanning en comfort … Grr, nadat iemand dat bij mij gedaan had, onder begeleiding van een geweldige stem, ik was helemaal onder zeil, veranderden mijn submodaliteiten van een paar blauwe vlekjes naar een heleboel blauwe vlekjes en verdween een van die bruine randen. De pijn was ook weg!

Nog steeds!

En morgen ga ik een foto maken van Frank, die in november begon met z’n ene stijve vinger zelf te behandelen, nu gitaar speelt als de beste, en het verschil tussen z’n (‘aangeboren’ stijve vingers) heel duidelijk is!