Antwerpen

Van: Fatih
Aan: ben

…  ik vroeg me af waarom iedereen andere soorten submodaliteiten heeft voor eenzelfde effect te creeëren. Waarom dat voor één iemand bvb helderheid een heel andere invloed heeft dan op een ander. En hoe het kwam dat wij allemaal externe informatie opslaan met submodaliteitsverschillen die HET verschil maken. De antwoord dat ik mezelf gaf, was dat submodaliteiten waarschijnlijk zelf zeer sterke ankers zijn die we onbewust verankerd kregen in onze eerste levensjaren… Ik kan het niet anders logisch verklaren waarom dat soms één enkele submodaliteit (de kritische dan) zo een enorme invloed zou hebben op ons.
Groeten
Fatih.

Ha Fatih,

De waarom vraag … 
Iedereen heeft andere submodaliteiten omdat iedereen een ander model van de wereld heeft. Iedereen heeft eigen filters op basis van eigen:

• NLP Meta Model (Weglatingen, Generalisaties en Vervormingen),
• overtuigingen, waarden,
• vooronderstellingen,
• de NLP Meta Programma’s en voorkeuren

en misschien nog wel wat andere zaken. Je filtert bij het:

• binnenhalen van informatie,
• opslaan van informatie en
• representeren ervan (naar buiten brengen).

Kan je je voorstellen dat er ontelbare combinaties mogelijk zijn? Iedereen heeft z’n eigen, unieke model van de wereld.

Dus ook die ene submodaliteit die zoveel verschil kan uitmaken, kan voor iedereen anders zijn en wisselen per situatie. Is afhankelijk van iemands voorkeuren en de omstandigheden. Ik hoef bij vervelende plaatjes maar wat kleur in te brengen (de schittering van diamanten …) en ik knap ervan op. Voor iemand anders kan dat het geluid van een muziekinstrument zijn en ga zo maar door.

Natuurlijk zijn het ankers maar ik denk niet dat het alleen met je jeugd te maken heeft. Elke dag van je leven doe je (nieuwe) indrukken op en op basis van je filters zijn sommige indrukken indrukwekkender dan andere. Als NLP-er kan je er bewust voor kiezen om die indrukken krachtiger te maken of te laten verdwijnen. Ook die indrukwekkende indrukken uit je jeugd.

Groet, Ben

Van: Fatih
Verzonden: dinsdag 14 april 2009 10:19
Aan: ben.licher
Onderwerp: Hallo

Ha Ben

Een vraagje:

Bij de hypnose met hefboom-interventie vertellen we gewoon een verhaal of iets om de bewuste aandacht van de klant bezig te houden zodat het bewuste brein niet in de weg zit van het onbewuste die ondertussen het probleem op een diepere niveau aanpakt. Mag dat verhaal helemaal niets te maken hebben met het probleem? Ik wil dat nu bijvoorbeeld gebruiken bij een klant. Ik heb een metafoor bedacht om zijn overtuiging te veranderen. En ik dacht, waarom niet de metafoor combineren met de hefboom? Maar ik twijfelde daaraan omdat ik misschien daarmee de bewuste aandacht weer naar het probleem toe zou trekken en de hefboom dwarsgelegd zou worden zo?

Groetjes.
Fatih.

Ha Fatih,
Je kunt gerust de metafoor die je geschreven hebt gebruiken, als het maar een metafoor is met een behoorlijk verdekte (embedded) oplossing. Hoe vager hoe beter.
Zelfs de hefboom, ‘concentratie’ op de arm, is een afleidingsmanoeuvre. Ik heb zelf een hypnose, hefboom, gehad van Bandler, bijna 5 jaar geleden. Hij vertelde een verhaal over een vrouw die zichzelf kon genezen en ook nog eens naar een acupuncturist ging, 31 mijl verderop. Die acupuncturist is ervan gekomen, weken later. Niet dat ik het begreep, maar het boeide me wel. Ondertussen ben ik genezen. Loop sinds die hypnose zonder krukken en kan weer allerlei dingen die eerder voor onmogelijk werden gehouden. Die 31 mijl boeit me nog steeds. Wie weet kom ik er nog eens achter wat Bandler daarmee bedoelde, misschien ook niet … ‘t doet er niet toe. De hypnose duurde 3 kwartier en Bandler heeft 3 kwartier gepraat. Van die 3 kwartier heb ik 3 dingen opgepikt … mijn keuzes uit het hele verhaal.

Groet, Ben

Ha Ben

Ik weet niet of dit vraag geschikt is voor publiek, jij beslist natuurlijk.

Depressie, hierover heb ik wat rondgezocht op het net, en als ik mag geloven wat men zegt, lijkt dit geen simpele oplossing te hebben zoals één swish. Naar het schijnt moet je daar als coach toch enkele sessies mee bezig zijn. Nu ik ben zeker nog niet van plan met depressies om te gaan. Maar ik begrijp het niet, uiteindelijk is het gevoel van depressie toch weer het gevolg van beelden en geluiden. En als je die verzwakt en vervangt, waarom zou dat niet met een simpele swish of submodaliteitsveranderingen terug afgeleerd kunnen worden? Het zijn toch maar beelden en geluiden. Sommigen zeggen ‘it has several layers’ enzo, en ik denk ‘so what?’ Op het moment dat die persoon dat depressie voelt, het gaat om die beelden en geluiden die juist daar voorafgaan, en die kan zelfs elke NLP Practitioner verhelpen, no need for a master. Heb ik het juist en zitten zij te overdrijven, of zie ik iets over het hoofd, of is er iets dat ik gewoon nog niet weet? (of ‘none of the above?’)

Je weet het al, maar ik zal het toch nog even bevestigen, ik kom zaterdag, suprise! )  en Y. ook. Die jongen eet boeken gewoon op!!

Tot zaterdag Ben, byee.

Ha Fatih,

Depressies en depressies … het is net als met fobieën en allergieën, wanneer is iets iets.  Heb je even een tijdje een slecht humeur of heb je echt de zonneschijn uitgefilterd en zit je de hele dag te huilen. Als iemand mij vertelt dat hij/zij een depressie heeft vraag ik wat dat betekent en of ze bij de dokter zijn geweest, of die dat geconstateerd heeft. Niet omdat een arts heilig is, maar om te checken.
Bandler zegt altijd dat een depressie een perfecte vorm van zelfhypnose is. Repeteer maar eens een paar keer: Ik ben waardeloos, de wereld is slecht, het regent, het wordt nooit wat, … Allemaal Metamodel overtredingen! Doorvragen! Zoals ik laatst op m’n Twitterprofiel schreef: I’m busy getting people out of their trance. Most people need to change their trance to reduce stress.
Several layers? Who the f**k (perspectief Bandler said that?

En ja, de NLP Practitioner kan er iets aan doen, no Master needed. Alweer geen standaard techniek, echt afhankelijk van de persoon. Van een ‘simpele’ opmerking tot de technieken die jij oppert.

Natuurlijk kunnen er omstandigheden zijn waardoor het makkelijker is voor iemand om in een ‘depressie’ te geraken. Ernstige ziekte of dood van een dierbare, werkloosheid (of te uitdagend werk), etc etc …, dan moet je met die problematiek aan de slag. Meestal kom je er als NLP Practitioner wel uit:

1. Positieve intentie
2. Strategie om depressief te zijn (combinatie van opeenvolgende beelden, geluiden en gevoelens) achterhalen
3. De Meta Programma’s die een burnout/depressie in de hand werken … (beroepsgeheim, maar ik kan je ze morgen – straks – nog wel eens uitleggen) achterhalen
4. Wat wil cliënt wél? (doelen bereiken, OPZET, Logische niveaus)
5. Hulpbronnen ophalen (Time Line, Reclaim Personal History)
6. Andere zelfhypnose leren (Ik voel me goed, ik ben blij, de zon komt elke dag op, al zie je hem niet altijd …)

Zijn de mensen waar je mee werkt aan de anti-depressiva, emotieremmers? Dan heb je zelfs als NLP-er weinig resultaat. Die ‘medicijnen’ onderdrukken emoties op een chemisch niveau, terwijl NLP juist met die emoties en gevoelens werkt.  Dus eerst voorzichtig begeleiden naar minderen, halveren etc totdat je er echt mee aan de slag kunt. Uit veiligheid natuurlijk ervoor waken dat cliënt dat in overleg met zijn/haar arts doet.
Tot straks, lettervreters .

Kus, Ben

Nou ja, virtuele kus dan he?

Een bijhorende kleine vraagje: betekent dit ook dat beeldspraken eigenlijk ook submodaliteiten zijn? Is bvb de ‘jojo’ dan een persoonlijk submodaliteit van de klant? Of de ‘muur’ in het geval van “ik loop tegen een muur aan”? Ik las dat jij je klant vroeg om de muur kleiner te maken. Dus ik dacht, waarschijnlijk is dat een persoonlijk submodaliteit eigen aan die klant.
Ik vraag me nu af wat ik met dat ‘jojo/ups and downs’ gedaan zou kunnen hebben… kun je mss een heel klein stom voorbeeldje geven van dit specifiek voorbeeld? Gewoon, het eerste wat in je opkomt dat je aan deze jojo kunt veranderen?

Ha Fatih,

Juist.
Ja, zoals in jouw ‘geval’.

Ja, beeldspraak en metaforen geven altijd persoonlijke submodaliteiten aan. Daarom zijn ze ook zo makkelijk te herkennen.
Daarom hoef je de submodaliteiten niet te eliciteren. Klant vertelt ze vanzelf. En dat zijn de submodaliteiten waar je op dat moment mee aan het werk gaat. Spreekwoorden en gezegdes zijn allemaal metaforen en submodaliteiten.
Gebaren geven ook de submodaliteiten aan. Vanmiddag nog tijdens de training, iemand tekende bescherming/veiligheid als een kleine cirkel om z’n hoofd. Met z’n handen. Dus ik gelijk, als je die bescherming nu eens wat groter maakt (maakte zelf een grotere cirkel om m’n hoofd), hoe is dat dan. “Oh ja, veel beter”. Klaar. Exit.

Ja ‘Jojo’ is een verzameling persoonlijke submodaliteiten. Net zoals muren, beren, bergen, hobbels, wolken, schepen, roeien, riemen en prinsen op een paard. Iedereen die die uitdrukkingen gebruikt, heeft er z’n eigen details bij.

Oh ja, plenty voorbeelden:
Mijn vraag is, stel dat ik haar zei om haar jojo’tje altijd kort te houden, altijd “up” te houden, en nooit laten dalen, (zou ik ook gedaan hebben, gewoon ‘up’ en in de kast leggen die jojo)
Of een ander voorbeeld van iemand die zegt “ik voel een gewicht op mijn schouders,” en wij zeggen bvb “laat het gewicht vallen op de grond.” (ik zou gevraagd hebben hoeveel het weegt en dan kan je het iets lichter maken?)

Lichter is een van de mooiste dubbelzinnigheden.

Groet, Ben

Dank je wel Ben, dit is helemaal duidelijk voor me nu. Ik voel het gedeelte van metaforen al ineens ‘Lichter’ worden op mijn schouders
Tot een volgende vraag, goeienacht.

Fatih.

Ha Ben,

Een vraag die ik je al eens eerder stelde, die nog niet zo duidelijk is voor me, of beter gezegd, ik heb er moeite mee om het te geloven.

Het gaat namelijk over beeldspraak. Ik weet dat mensen geen metaforen vertellen, ze zijn letterlijk hun representatie van het probleem aan het geven.

Toen ik met X. werkte zaterdag, had ze het over “Jojo-effect” en over “ups and downs.” En dan liet ze me ook onbewust met haar gebaren zien wat ze ermee bedoelde. Haar beelden waren vlak voor haar, positieve beelden waren boven de negatieve beelden (=up), en de negatieve dus vlak onder de positieve beelden (=down).Wanneer ze focust op negatieve beelden, voelt ze zich “down”, en wanneer ze zich focust op positieve beelden, voelt ze zich “up.”

Mijn vraag is, stel dat ik haar zei om haar jojo’tje altijd kort te houden, altijd “up” te houden, en nooit laten dalen, zou haar probleem opgelost zijn hiermee?

Of een ander voorbeeld van iemand die zegt “ik voel een gewicht op mijn schouders,” en wij zeggen bvb “laat het gewicht vallen op de grond.”

=> Problem solved?

Je antwoordde al eens ‘Ja’ op een gelijksoortige vraag, maar zoals ik al zei, ik heb moeite om te geloven dat dit het probleem oplost. Kun je iets meer vertellen?

Groeten uit Antwerpen
Fatih.

Ha Fatih,

Haha, is de vraag niet duidelijk of de mogelijke antwoorden niet?

“Problem solved” is eigenlijk niet goed uitgedrukt.

De submodaliteiten zijn de representatie van het probleem, zoals je al aangaf, en niet het probleem. Door met de submodaliteiten bezig te zijn en zich daarop te concentreren, concentreert klant zich dus niet op het probleem maar op de submodaliteiten, concentreert zich dus op een heel andere manier op het probleem. Eigenlijk een afleidingsmanoeuvre …
Door de submodaliteiten te veranderen, verandert het gevoel over het probleem. Dan blijkt het probleem geen probleem meer te zijn. Klant denkt er gewoon anders over.

“Problem dissolved” is beter uitgedrukt .

Groet, Ben

De reden waarom ik deze bizarre vragen over de NLP Submodaliteiten stelde wil ik ook meegeven. Toen ik met Y. werkte, Y. zei telkens : “ik weet het niet, ik kan het beeld overal zien waar ik kijk.” En dit was niet alleen waar over locatie maar met alle andere submodaliteiten ook. We raakten niet verder, voor 1,5uur lang! Dus raadde ik hem aan om op zijn gevoel af te gaan: “Waar voel je het beeld?” Lijkt een vreemde vraag maar zo zijn we er overheen gekomen.

[Ben] Als het zo lastig is, is het niet de gelegenheid om met de NLP submodaliteiten te werken. Anders is de: ‘doe maar net alsof’ vaak een goeie.

De laatse deel van de vraag, c) ik wou weten of ik de klanten die niet konden vaststellen waar ze het beeld zagen, of ik het hen kon voorzeggen, door een willekeurige locatie aan te duiden voor hen. Als ik dit zou doen, en ik gebruik de Swish waarbij de klant locaties van beelden gaat swishen, gaat dit nog even effectief werken? Mijn gok is: ja, zolang de klant gelooft dat de locatie van het beeld daar is. Maar ik denk ook: nee, het onbewuste heeft een specifieke plaats voor dat beeld gekozen, een andere locatie zou niet even goed werken. (Waarom ik persé de locatie vraag hier is, omdat ik liever werk met locatie-swish, want zoals Bas het ook ondervonden heeft, de locatie veranderen brengt mogelijke andere submodaliteitsveranderingen automatisch met zich mee, wat de swish sterker maakt.)

[Ben] Bij de Swish bepaal je de locatie. Als subject een beeld heeft en het hangt ergens achter hem zeg je gewoon: zet het maar voor je, hier. Als mensen dat niet kunnen kan je een auditief/kinesthetische swish doen, of doe je een andere techniek en niet de Swish.

En de reden waarom ik me met zulke vragen bezighoud is, omdat ik de grootste moeite ondervindt bij het eliciteren van submodaliteiten. Niet zozeer bij de interventies zelf. En meestal krijg ik van klanten een zwakke elicitatie van submodaliteiten, wat dan mij weer doet twijfelen of ze zomaar iets zeggen, of dat ze echt vertellen wat ze zien.

[Ben] Eigenlijk moet je submodaliteiten niet proberen te eliciteren zoals je het hebt geoefend in de NLP Opleiding. Dat was om te oefenen in het herkennen ervan, bij jezelf of je medestudenten. Dan ben je met geoefende NLP-ers bezig. Voor mensen die daar niks vanaf weten is het soms al een enorme ervaring als ze beseffen dat ze in beelden of gevoelens denken.
Belangrijk is het om te luisteren en te kijken naar mensen, door de gebaren en de woorden geven mensen heel vaak (bijna altijd) de submodaliteiten zelf aan. Daar kan je op inspelen, die kan je gebruiken. Schrijf maar op voor de NLP Oefen- en Introductiedag 14 maart (2009), goed om het daar met iedereen nog eens over te hebben!

Hallo Ben

Ik zal alvast een volgende vraag klaarleggen in je mailbox, wanneer je zin hebt kun je die eens bekijken.

Wij hebben verschillende vraagmethoden onderwezen gekregen. Bijvoorbeeld het Meta-model, daar weten we wanneer we precies welke vraag kunnen stellen en we weten ook welke soort antwoord we kunnen verwachten, met andere woorden, we weten waar we om vragen. Er zijn enkele andere vragen waar ik het doel van niet begrijp, wat we ermee proberen te bereiken, wat we de klant eventueel proberen te laten beseffen, en wat wij zelf als coach eraan gaan hebben. Hieronder is zo één vraag waar ik mee zit, wat levert die vraag ons op?

“Hoe weet je dat je depressief bent?”
“Hoe zou je weten dat je gelukkig bent?”

(depressief en gelukkig is dus een voorbeeld maar, het gaat om de vetgekleurde deel)

Ik heb mijn eigen gedachten hierbij, waarom we dus deze vragen stellen, maar ik zou graag een expert’s perspectief willen weten.

Neem gerust de tijd voor je vakantie, er is geen haast.
Tot binnenkort,
bye Ben.

Fatih.

Ha Fatih,

Allereerst gefeliciteerd met je verjaardag! Je bent weer een jaar wijzer en ik denk dat het een bewogen jaar was .

De vraag: “Hoe weet je dat …?” vraagt naar een zintuiglijke ervaring. Wat voel/zie/hoor je waardoor je ‘weet’ dat je depressief/gelukkig/blij bent. Ligt in de strekking van de vraag: “Hoe doe je dat?” als je een strategie uitvraagt.

Dat de vraag ons (de NLP coach) informatie oplevert is handig, voor het geval je iets aan de strategie wilt veranderen. Voor klant is het een bewustwording. Inzicht in zijn/haar eigen strategie. ‘t Vergt nogal eens wat uitleg, ‘wat bedoel je’ is vaak de wedervraag die ik te horen krijg.

De hoe-weet-je of hoe-doe-je-het-vraag vraagt dus altijd naar de strategie, de opeenvolging van zintuiglijke en mentale handelingen. Daardoor kan je als NLP (Master) Practitioner die strategie (of het patroon, de gewoonte) veranderen, efficiënter of krachtiger maken.

Mijn stukje over een klant die ineens besefte waar ze mee bezig was toen ik zei: “Van verdriet begrijpen word je niet vrolijk. Je moet vrolijkheid begrijpen als je vrolijk wil zijn.” Was metaforisch voor: “Hoe doe je dat?”.

Begrijpen, daar gaat het om.

Ik ‘weet’ dat ik moe ben als m’n oogleden zwaar worden, ik begin te geeuwen en m’n spieren zwaar worden (kinesthetische signalen). Een visueel ingesteld iemand ziet dan misschien beelden van zichzelf in een hangmat, een auditief ingesteld persoon hoort dan misschien wel ontspannende muziek of: “Terwijl je luistert naar mijn stem … de geluiden om je heen … het tikken van de klok ….”.

Haha, ik ga nu naar bed want ik weet dat ik moe ben.

Vier fijn feest vandaag en tot zaterdag,

Liefs, Ben

Ha Ben,
Mijn volgende vraag hier dan:
Stel dat iemand jou aan het coachen is, jij bent dus de klant:
Coach: “Ben, geloof je dat morgen de zon gaat opkomen?”
Ben: “Ja.”
Coach: “Waar zie je het beeld dat hierbij hoort?”
Ben: “Daar.” (je wijst ergens).

Mijn vraag hierbij is:

1. Hoe zoek je naar de locatie van het beeld? Wat is JOUW strategie om te achterhalen waar de locatie van het beeld is?
2. Hoe weet je dat dat beeld daar is in die locatie? Hoe controleer je dat?
3. Is het beeld echt wel daar of denk je dat het beeld daar is?

Groet, Fatih

Ha Fatih,
Je hebt me aan het nadenken gezet.

1. Ik zoek niet naar de locatie, die dient zich gewoon aan. In een fractie van een fractie van een seconde staat het beeld ergens. Ik hoef er dus ook niet naar te zoeken. Ik kan geen strategie achterhalen. Ooit heb ik besloten dat mijn intuïtie klopt. Misschien is dat de strategie.
2. Ik zie het. Ik kijk ergens anders heen, kijk terug en het beeld is er. Ik controleer eigenlijk niet. Het is er gewoon. Ik accepteer.
3. Leuke, ja, voor mij is het beeld echt. Ik zie het. Of ik nou denk dat het er is of niet. Het is er. Dus voor mij is het reëel. We creëren onze werkelijkheid. En kunnen beelden reproduceren die er werkelijk waren. Het komt naar boven ploppen.

Laatst iemand (48 jaar). Kreeg een telefoontje van iemand uit haar jeugd. Van toen ze 15 was. Ineens kwamen die beelden uit die periode weer tevoorschijn, nooit meer aan gedacht en plop …!

Soms heb ik beelden in dromen. Kon m’n hele gehoorgang zien en troep eruit gooien. Het was een prachtige droom. Heerlijk voor m’n gehoorgang. Nooit zo gezien, maar nu, na die droom, kan ik die beelden makkelijk reproduceren en ervan genieten. Fantasie?

Ik kan een beeld verplaatsen naar een andere locatie. Ik denk dan gewoon dat het ergens anders staat. Bas doet dat met een ‘straal’ (en een vingerbeweging) maar de plek waar het voor het eerst ‘opkwam’, blijft de plek waar het eigenlijk staat.

Je kan een beeld verplaatsen en het eigenlijk overal zien. Dat is de kracht van werken met submodaliteiten, je kan ze veranderen. Meestal, als er iets fout zit en je hebt een bepaald beeld steeds op dezelfde plaats, kan je het veranderen. Je besluit dat je het ergens anders wilt hebben, het nemen van het besluit, daar gaat het om. Het verplaatsen van het beeld is daar een gevolg van.

Verwar ‘visueel zijn’ (herinneringen ophalen via beelden, woorden zoeken via beelden) niet met herinneringen (parate kennis) die er gewoon zijn. Als ik moet nadenken over iets (visueel) om die herinnering naar boven te halen en ik dus op dat moment naar boven kijk dan is dat heel anders dan wanneer ik me iets meteen herinner en dat beeld op een bepaalde locatie heb.

Verander de locatie van het beeld, verandert je gevoel er dan ook over? Bas veranderde vanavond de locatie van zijn beeld van een witte fiets. Het veranderde in een zwarte fiets. Daar had hij een ander gevoel bij. Daarom werken we met submodaliteiten, om een gevoel ergens over te veranderen, voor de verandering.

Groet, Ben

Fatih: Hoe kom je daar eigenlijk op: NLP mij = NLP jou toch? Ik vroeg me een paar dagen geleden dit af.
mij: Haha. Ken je nlpu.com van Robert Dilts?
NLPyou.com
Dus NLP mij is tegenpool,

want ik ga uit van lezer en niet van wat ik doe. Lezer vraagt: “Wat kan NLP mij brengen …?” Of iets dergelijks.

Je bent de eerste ooit die dat vraagt!
Fatih: tuurlijk, alleen ik heb de gave van vragenstellen .

mij: Robert Dilts heeft natuurlijk wel hele leuke dingen ontwikkeld binnen NLP! En die dubbelzinnigheden in namen van websites zijn nog steeds erg leuk. Zeker sinds NLPmij.nl in de lucht is.

Fatih: Doe je de groeten aan Bas?

mij: OK. En de antwoorden op je vragen over de submodaliteiten komen eraan, nog een paar dagen vakantie!

Ha Ben,
Kan je enkele voorbeelden geven van zo een “niet zo enorm diepgaande veranderingen” waar het wel voldoende is om submodaliteiten 1 keer te veranderen? Ik heb moeite om hardnekkige en niet zo diepgaande veranderingen uit elkaar te halen. Ik ga er telkens vanuit dat hoe erg en dramatisch een klant zijn probleem ook vertelt, dat het een simpele probleem is, maar dat zij de submodaliteiten buiten proportie groot hebben gemaakt dat het een enorm hardnekkig probleem lijkt te zijn voor hen. Dit helpt me om naar een simpele oplossing te zoeken, ipv het te moeilijk te maken en te ver te zoeken omdat het probleem ‘een grote probleem’ lijkt.
Ik weet niet of de reden van mijn vraag duidelijk is, ik vind de beide manieren simpel, ik bedoel de Swish is ook vrij simpel en snel, wat ik wil weten is, hoe snel kan een verandering gebeuren, en welke veranderingen kunnen dat wel, en welke zijn te hardnekkig om persé meerdere malen de submodaliteitsveranderingen te herhalen?
Met dank voor je voormalige antwoord, vriendelijke groeten en goede nacht.
Fatih.

Ha Fatih,
Ik denk dat problemen waardoor mensen in hun dagelijks functioneren belemmerd worden dat dat diepgaandere veranderingen zijn. Submodaliteiten buiten proporties, dat gaat al richting een fobie.
Ik kan geen standaard antwoord geven op de vraag: welke NLP techniek voor welk probleem. Want het heeft alles met de klant te maken. Voor de een is een gesprek met wat suggesties voldoende, de ander heeft wat meer actie nodig en weer iemand anders zou een hypnose nodig kunnen hebben, allemaal voor ‘hetzelfde’ probleem. Geen enkel probleem wordt door iedereen als hetzelfde ervaren.

Je hebt gelijk dat je ervan uit moet gaan dat het probleem meestal simpel is, hoewel het voor een klant heel ingewikkeld kan zijn. Meestal is de strategie simpel (3 tot 5 stappen). Wat je ook doet met het toepassen van technieken is de focus op het probleem veranderen … En iedereen heeft iets anders nodig.

De Metaprogramma’s achterhalen: interne/externe referentie en weg van/naar toe geven aan hoe je iets het beste aan iemand kan vertellen.
Het Overtuigingskanaal: lezen, geef hem een artikel, kijken, doe iets voor, handelen, laat hem iets doen, luisteren, vertel een metafoor …
Elk Metaprogramma telt mee in de manier waarop je iemand benadert.
Stukje verder?
Groet, Ben

Ha Ben,
Ik heb nu een vraag, ik lees momenteel een boek van Steve & Connirae Andreas, Change Your Mind And Keep The Change, waar ze het hebben over interne/externe referenties en hoe je ze kunt wisselen. En wat ze hierbij doen submodaliteiten eliciteren van zo’n herinneringen en heel simpel submodaliteiten veranderen, 1 keer. Wat mij dus opviel is, hij doet die veranderingen van submodaliteiten maar 1 keer, en ook op het einde van de hoofdstuk waar de strategie uitgeschreven staat heel algemeen, ook daar wordt er maar gesproken over 1 keer submodaliteiten veranderen (het is niet zo dat ze letterlijk zeggen dat je het maar 1 keer moet doen, maar ze zeggen ook niet dat je het meerdere keren moet doen om het beter te laten werken). Nu ik geloof wel dat dit werkt, want zij zijn hier experts in, maar ik begrijp niet hoe zo een verandering in 1 keer kan gebeuren. Ik heb altijd gedacht dat 1 keer submodaliteiten veranderen een tijdelijke oplossing was, en als je het wilt automatiseren dat je de Swish moest gebruiken, als het dus iets was dat vaker voorkwam. Wat kan jij me hierover vertellen? Is 1 keer submodaliteiten veranderen meestal genoeg om het probleemgedrag opgelost te krijgen (bvb: maak het kleiner, donkerder, verderaf… OK het is opgelost), want in mijn ervaring is dat niet zo, of is dat niet voldoende en is het beter gebruik te maken van een soort Swish-patroon?

Ik wacht enthousiast op je antwoord.

Groeten van Antwerpen, Fatih

Ha Fatih,
Submodaliteiten veranderen  kan éénmalig heel goed werken. Voor de niet zo enorm diepgaande veranderingen. Bewustwording van het feit dat je door de submodaliteiten te veranderen iets wezenlijks aan je gevoel ergens over kunt veranderen, heeft vaak al een enorme impact. Maar inderdaad, voor de iets hardnekkerigere veranderingen is de Swish effectiever. Het werken met submodaliteiten is in een conversatie makkelijker en natuurlijker dan de Swish techniek toepassen. Als NLP Master heb je geleerd te werken met suggesties, Milton taal en overtuigingen. Iemand moet er natuurlijk wel van overtuigd zijn dat hij/zij wil veranderen.
Bij de Swish maak je ook gebruik van de submodaliteiten.
Daarom geven wij ook nooit een lijstje met problemen/oplossingen-NLP technieken. Het ligt aan de mens die je voor je hebt … Iedereen ervaart een probleem anders.
Liefs, Ben

Neem een abonnement op de feed, dan hoef ik je niet telkens te mailen dat het er weer staat.

Groet, Ben

)) Wauuuw , weet je wat ik zo vreemd vond, dagelijks stuitte ik op verschillende vragen over NLP waar ik geen antwoord op had, ik begon te snuffelen in boeken om antwoorden te vinden, maar echt een antwoord vinden op de vragen die je hebt is heel moeilijk in een boek, het is als zoeken voor een naald in een hooiberg, en vreemd genoeg was het zo dat de meeste collega’s in de NLP groep niet de vragen stelden die ik in mijn hoofd had, en ik stond maar te denken bij mezelf: “nee mijn vragen zijn waarschijnlijk stomme vragen, anders zou iemand anders dezelfde vraag hebben” en nu kom jij met dit voorstel en de vragen krijgen waarde, krachtige herkadering moet ik toegeven, ik voel mij ineens een man met een gave, eindelijk iemand die mijn genie begrijpt .

Ok, natuurlijk mag mijn naam erbij.

En een ander voordeel voor mij is, ik hoef niet een maand te wachten tot de volgende NLP Oefen- en Introductiedag om mijn vragen te stellen en dan heel snel te noteren in mijn noteboekje om je antwoorden niet te vergeten.

Dit is zo leuk! Good thinking NLPartner .

Groet, Fatih