NLP mij = jouw NLP toch? » letterlijk

Stoppen met eten, heel goed (geen NLP)

Ben Licher — Mon, 27 Apr 2009 20:40:06 +0000

Heel goed! Als je stopt met eten ben je binnen 41 dagen dood.

Als je ook niet meer drinkt binnen 3 dagen.

Let op wat je zegt.

Waarschijnlijk wil je stoppen met [te veel] eten.
Waarschijnlijk wil je stoppen met [ongezond] eten.
Waarschijnlijk wil je stoppen met [emotie] eten.
Waarschijnlijk wil je stoppen met [binge] eten.
Waarschijnlijk wil je stoppen met [fast food] eten.
Waarschijnlijk wil je stoppen met [etc etc] eten.

Hou op met stoppen en met zeggen wat je niet wilt.

Zeg nou eens wat je wel wilt.

Gezond zijn.
Je prettig voelen.
Geliefd zijn, bemind worden.
…

De mening over het perfecte gewicht en uiterlijk verandert net zo snel als de schommelingen in de financiële crisis. Ik ken aardig wat prachtige Rubens vrouwen. In Afrika: hoe dikker hoe mooier, dik betekent rijkdom.

Mensen hebben rimpels, eelt, vetrollen, ribben, pukkels, wonden, littekens, kromme benen, ticks, grijze haren, staar, gaan dood. Allemaal. Mooi of niet.

Hou op.

Voel je je goed?
Kan je doen wat je wilt doen?
Ben je blij?

Zo ja, ga zo door.
Zo nee, verander iets.

Maar laat je niet leiden door de mening van anderen, cultuur, media (gladjanussen en superslanke gladvelpubers) of je geërfde overtuigingen.

NLP* en letterlijk

Ben Licher — Tue, 10 Feb 2009 21:23:25 +0000

Vandaag in een groot bedrijvenpand, een paar gesprekken achter elkaar ter voorbereiding op een NLP training die we gaan geven. Tussen de gesprekken door een loopje door de gang, even koffie halen. Op het koffiezetapparaat hing een briefje waarop onder andere: “Bij een bommelding alleen uw eigen tas mee naar buiten nemen.” Beetje stil weer terug naar m’n spreekkamer …

Ik heb m’n camera altijd bij me omdat er ook leuke dingen zijn .

Daar sta je dan.

Of zou het in noodgevallen wel mogen?

NLP natuurtalent of …

Ben Licher — Wed, 21 Jan 2009 22:32:43 +0000

heel gewiekst met NLP Metaprogramma Concreet?

Was vandaag bij een heeeel groot bedrijf aan het werk en stond na de lunch even buiten bij de voordeur. Een groot bedrijf met parkeerplaatsgebrek (wij gingen uiteindelijk ergens bij een hotel parkeren en namen de taxi om er te komen). Een drukte van jewelste, zo tijdens de lunch, mensen in en uit, leuk om naar te kijken. Zonnetje, lekker even naar buiten … Er stonden een paar auto’s bij de voordeur, daar mag je eigenlijk helemaal niet parkeren, er liepen keurige mannen rond in blauwe pakken met snoertjes aan hun oren …

De opmerkingen die mensen maakten: ” ‘s Even kijken hoe het met de aandelen is”, “Geen Spaanse nummerborden?”. Iedereen keek naar die auto’s en verwonderde zich, één dame stapte dapper op die blauwe pakken met oorsnoertjes af: “Mag ik wat vragen?” “Ja natuurlijk mevrouw” “Wat is dit allemaal?” (en wees naar die auto’s). Een van die heren: “Nou, dit is een blauwe BMW, dat is een zwarte Audi, dat is ook een BMW … “Is dit allemaal van onze baas?” Nee, deze niet, maar die is van onze baas” “Eh, onze baas?” Ja, ónze baas” “Eh, hoe komt het dat jullie hier parkeren?” “Er is hier plek.” …

Ik stond te schudden van de lach, op de achtergrond. Neem het leven letterlijk en het is zoveel leuker. Dame liep uiteindelijk door en wist eigenlijk niets meer dan vóórdat ze vragen ging stellen. Kijkt die man me ‘onschuldig’ aan en zegt: “Ik heb toch gewoon antwoord gegeven he?”

En terwijl ik stond te grinniken zag ik een minister naar binnen gaan en een minister president naar buiten komen … Toch maar even m’n aandelen nakijken .